یه نظرسنجی گذاشتیم درباره ماده ۲۳ لایحه حمایت از خانواده حدود ساعت ۲۱ یه بنده خدا زنگ زد و گفت با مدیر مسوول یا سردبیر کار دارم گفتم نیستن اگه کاری دارین من در خدمتم که اون من فکر می کنم بچه های سایت عصرایران به خصوص خبرنگاراش یا خیلی بی سوادن یا یه مشکلی دارن؟

آقا من که به هیچ وجه به کسی اجازه نمیدم بهم توهین کنه با هزار زحمت جلو خودمو گرفتم و به احترام سایت گفتم چهطور مگه؟ اصلا شما کی هستین؟

این رو هم بگم که شماره دفتر سایت رو هرکسی نداره نه اینکه چیزه سکرتی باشه اما روال ارتباط کاربرا با سایت از طریق تماس با ماست وگرنه اگه۹ قرار باشه تلفنی به سوالات کاربرا جواب بدیم باید شب و روز گوشی به دست باشیم.

بگذریم که گیرداده بود شما چرا متن کامل ماده ۲۳ رو تو نظرسنجی نذاشتین چرا شرط رعایت عدالت رو حذف کردین؟ چرا شما این کلمات رو هدف دار انتخاب کردین؟ چرا؟ چرا ؟ چرا؟

حالا این رو من بهتر از هرکسی میدونم که این بنده خدا یا از چیز دیگه ناراحت بود و سوژه دیگه ای نداشت و به این گیر داده بود اما من به هر زبونی که بلد بودم سعی کردم بهش بگم که اولا نمیتونیم تو نظرسنجی کل ماده رو بذاریم چون جا نمیشه؟ دوما اساسا هیچ معیار و منطق و مصداقی برای انیکه یک نفر میتونه بین دو زن رعدالت رو رعایت کنه وجود نداره به همین دلیل این اساسا شرط نیست درضمن حتی اگر هم بشه معیار تعیین کرد شرط اصلی تو این ماده داشتن تمکن مالیه مگه میشه کسی که ثروت و توانایی مالی نداره بره دادگاه بگه من عدالت خوبی بین زنا برقرار می کنم می خوام ازدواج مجدد کنم؟

اگه این کار شدنی باشه که حرف او خواننده ما درسته ما باید شرط عدالت رو هم می آوردیم اما خوندنه دقیق لایحه نشون میده که دادگاه بر اساس توانایی مالی فرد این اجازه رو میده نه بر اساس عدالت محوری صرف!

البته در نهایت اون بنده خدا حرف من رو قبول نکرد گفتم که از چیزه دیگه ای ناراحت بود اما شما بگید حق با کیه؟!

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

ولادت حضرت حجت بر همه شما مبارک به امید روزی که تو عصرایران تیتر بزنیم: امـــــــــــام آمـــــــد

این شعر قشنگ مرحوم آغاسی هم تقدیم به شما:

خبر آمد خبری در راه است
سرخوش آن دل که از آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید

دست افشان...پای کوبان می روم
بر در سلطان خوبان می روم

می‌روم بار دگر مستم کند
بی‌سر و بی‌پا و بی‌دستم کند

می‌روم کز خویشتن بیرون شوم
در پی لیلا رخی مجنون شوم

هر که نشناسد امام خویش را
بر که بسپارد زمام خویش را

با همه‌ لحن خوش آواییم
در به در کوچه‌ تنهاییم

ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر
نغمه‌ی تو از همه پر شورتر

کاش که این فاصله را کم کنی
محنت این قافله را کم کنی

کاش که همسایه‌ی ما می‌شدی
مایه‌ی آسایه‌ی ما می‌شدی

هر که به دیدار تو نایل شود
یک شبه حلال مسائل شود

دوش مرا حال خوشی دست داد
سینه‌ی ما را عطشی دست داد

نام تو بردم لبم آتش گرفت
شعله به دامان سیاوش گرفت

نام تو آرامه‌ی جان من است
نامه‌ی تو خط امان من است

ای نگهت خاست گه آفتاب
در من ظلمت زده یک شب بتاب

پرده برانداز ز چشم ترم
تا بتوانم به رخت بنگرم

ای نفست یار و مددکار ما
کی و کجا وعده‌ی دیدار ما

دل مستمندم ای جان، به لبت نیاز دارد
به هوای دیدن تو هوس حجاز دارد

به مکه آمدم ای عشق تا تو را بینم
تویی که نقطه‌ی عطفی به اوج آیینم

ببوسم خاک پاک جمکران را
تجلی خانه‌ی پیغمبران را

خبر آمد خبری در راه است
سر خوش آن دل که ار آن آگاه است

شاید این جمعه بیاید...شاید
پرده از چهره گشاید...شاید

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

امروز از ساعت یک ، یک ونیم ظهر برای کاری رفته بودم شهر ری و به همین دلیل تا دقایقی پیش که رسیدم به دفتر سایت ، از دنیا بی خیر بودم ؛ و ای کاش همچنان در بی خبری می ماندم !
تا رسیدم دفتر ، آقای غبیشاوی ، مترجم عربی سایت ، خبر داد که سایت " الف" هم فیلتر شد.
خشکم زد!
پرسیدم جدی میگی؟
جدی می گفت!
الف مگر چه کار کرده بود؟ جرم الف این بود که این روزها رفته بود تو نخ مدرک تحصیلی کردان (وزیر کشور) که آیا این مدرک جعلیه یا واقعی؟برای همین هم از آکسفورد استعلام کرد و جواب آمد که این دانشگاه کسی به نام علی کردان را نمی شناسد ؛ همین!
واقعاً وقتی سایت متعلق به نماینده اصولگرای مجلس ، آن هم بر سر تشکیک در اصالت مدرک تحصیلی یک مسوول فیلتر شود ، دیگر می توان از آزادی بیان سخن گفت؟ باور کنید دیگر شرمم می آید حتی عبارت " آزادی بیان" را بر زبان بیاورم.

چند دقیقه بعد ، رفتم سراغ اینترنت و عصرایران را باز کردم و به مرور خبرها مشغول شدم که پتک دیگری بر سرم فرود آمد؛ خبر آمده بود: طلبه سیرجانی که در اعتراض به زمین خواری در شهرش و عدم رسیدگی به پرونده زمین خواران ، در اقدامی نمادین از سیرجان پای پیاده راه افتاده بود تا به تهران بیاید به وضعیت موجود اعتراض کند ، پس از بازداشت به 23 ماه و 15 روز زندان محکوم شد.

آن طور که در خبر آمده بود دادگاه ویژه روحانیت ، پياده روي اعتراض آميز اين طلبه سيرجاني را رفتاري خلاف شأن روحانيت دانسته است.

مسئولين دادگاه ويژه روحانيت از طلبه سيرجاني درخواست تجديدنظر در كار خود داشتند، اما وي با نوشتن عبارت "بسم الله القاصم الجبارين" با درخواست آنها مخالفت كرد و اظهار داشت "اگر سال‌هاي سال زنداني‌ام كنيد، نمي‌توانيد مرا از راه حقي كه بدان اعتقاد و يقين دارم منصرف كنيد. شما هم به جاي برخورد با امثال من، كه جرمي مرتكب نشده‌ايم، به برخورد با زمين خواران و مفسدين اقتصادي بپردازيد.

دیگر چه بنویسم ، جز این که بغض بد جوری دارد گلویم را می فشارد؟!

جعفر محمدی

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

    امروز توی اینترنت داشتیم دنبال عکس های روز دنیا می گشتیم برای ستون پرطرفدار دیدنی های امروز که رسیدیم به عکسی که یک خانم با شورت و سوتین توی بغل جرج بوش بود و چند تا عکس دیگه تو این مایه ها!

شرح عکس ها رو که این سایت چینی به زبان انگلیسی نوشته بود ترجمه کردیم کاشف به عمل اومد که بوش در پکن ، رفته برای روحیه دادن به ورزشکاران آمریکایی و البته گویا بیشتر خودش روحیه گرفته!
به قول یکی از بچه ها ، لامصب از بین همه ورزشکارا ، رفته سراغ ورزشکارای زن و از بین اونا هم رفته سراغ تیم ملی والیبال ساحلی!

و اما عکس ها رو هم که توی عصر ایران منتشر نکردیم ؛ چون اینجا نه چین است و نه آمریکا !

ابن هم به قول ابطحی "همین طوری"!

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

دیروز یه سی دی خریدم ، اسمش هست "رقص ستارگان ۲" ؛ کاری از "یانی" و " جان تش" .شاهکاره!
مخصوصاً موسیقی اولش که از دیروز تا حالا ۲۰ -۳۰ بار گوش کردم و حالا هم با صدای اون دارم این متن رو می نویسم .
اون طور که روی جلد این سی دی نوشته شده ، حق امتیاز دائمی و رسمی این اثر در کل جهان به اسم شرکت ایرانی "نوای همایون" هست.
کار قشنگیه ، اگه اهل موسیقی هستین ، بهتون پیشنهاد می کنم.

خوش باشین
جعفر محمدی

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

این روزها دارم به این فکر می کنم که عجب حکایتی است این روز خبرنگار !
چرا؟
حتماً می دانید که چرا 17 مرداد رو به عنوان روز خبرنگار اعلام کردند؟ در این روز ، طالبان در مزار شریف ، یک خبرنگار ایرانی به نام محمود صارمی را به شهادت رساندند و بعدها به یاد صارمی ، که مظلومانه و بی دفاع و غریب به دست جاهل ترین و متعصب ترین آدم های روی زمین کشته شد ، 17 مرداد را ، روز خبرنگار نامیدند.
و من به این می اندیشم که اگر حمله جاهلان و کوته اندیشان به صاحبان اندیشه و قلم ، می تواند مناسبت خوبی باشد برای روز خبرنگار ، هر روز در این کشور ، روز خبرنگار است و تقویم ایرانی ، 365 "هفده مرداد" دارد!

ما خبرنگاران ، همواره مورد هجوم کسانی هستیم که تا نوک دماغ شان را بیشتر نمی بینند و نمی خواهند «مردم بدانند» و گاه این کج اندیشان که از قضا خود را "عقل کل" هم می دانند ، همانند طالبان ، دست به خون مان می آلایند و گاه از در تهدید و ارعاب و سانسور و شکایت و توقیف و فیلتر و ... وارد می شوند و چه سنخیت شگفتی وجود دارد میان طالبانی که روزی در مزار شریف به سوی صارمی شلیک کردند و بعضی ها!

سید ضیاء الدین احتشام

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

چندی قبل که مصادف با میلاد حضرت علی بود در حالیکه در تاریکی ناشی از قطع برق کلافه شده بودیم اتفاقی از پنجره عصرایران چشممان به جمال یک برج منور افتاد و بعد از گرفتن چند عکس ، سریع حرکت کردیم تا منشا نور را بیابیم و البته همان ابتدا حدس این بود که آن برج متعلق به وزارت نفت است که درست هم بود.

ما هم خبری منتشر کردیم با این تیتر "بی اعتنایی وزارتخانه پرقدرت به بخشنامه دولت!" که در بی برقی چه اسرافی که نمی شود! اما این روزها که ایام جشن و سرور میلاد امام حسین و امام سجاد و حضرت عباس را داریم بازهم منتظر بودیم که وزارت نفت بساط نورافکنی راه بیاندازد که خوشبختانه اینگونه نشد.
ما هم که عاشق گیر دادنیم خواستیم بازهم عکس بگیریم و خبر بزنیم با این تیتر" بی اعتنایی وزارتخانه پرقدرت به مناسبت های مذهبی!" و قیافه وزیر نفت با دیدن این خبر عجب دیدنی می شد!
(البته این تصمیم فقط در حد شوخی تو تحریریه مطرح شد ؛ جدی نگیرید!)

پی نوشت: گویا مسوولان وزارت نفت وبلاگ عصرایران رو جلو چششون باز دارن چون کمتر از ۵ دقیقه بعد از پست این مطلب تمامی چراغ های وزارت نفت روشن شدند تا مشخص شود حتی کمبود برق هم باعث نمی شود مسوولان این وزارتخانه نسبت به اعیاد بی تفاوت باشند!

راستی کی می دونه کی از شر قطعی برق خلاص می شیم؟!

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

بارها به من گفته اند که بالاخره تکلیف "عصرایران" رو مشخص کن که کدوم طرفیه ، راسته ، چپه ، طرفدار دولته ، منتقدشه ، اصولگرای اصلاح طلبه ، اصلاح طلب اصولگراست ؟

...و جواب ساده ای که توی این دو سال به خیلی ها گفته ام و از صمیم قلب هم بهش پایبندم این بوده:
ما ، سعی کردیم طرفدار کار خوب باشیم و منتقد جدی کارهایی که به نظرمون بد هستن ؛ حالا هیچ فرقی نمی کنه که این کار خوب یا کار بد از کی سر بزنه ، اگه دولت یک حرکت مثبت انجام بده ، در تحسین آن
تردیدی نمی کنیم و اگر در همان روزی که از دولت به نیکی یاد کرده ایم ، حرکت نامناسبی ازش ببینیم ، بازهم در نکوهش و نقدش تردیدی نخواهیم کرد و هکذا در باره هر شخص حقیقی و حقوقی دیگه .

بنابراین ، اگه سایت عصرایران رو توی این دو سال ، رصد کرده باشید ، دیده اید که خیلی ها از جناح های مختلف مشمول چوب نقد و نیش قلم ما شده اند و خیلی از همان ها در جاهایی که ازشون کار خوبی
هم دیده ایم ، بهشون حال دادیم .

در واقع سعی کرده ایم ، پیش فرض کارمان را روی اشخاص و جریان ها تعریف نکنیم ، بلکه روی کارها متمرکز شویم .
ببینید ! الان سایتی مثل رجانیوز ، پیش فرضش ، حمایت از دولت و مشخصاً احمدی نژاده ، یا سایت فردا می خواد از قالیباف حمایت کنه و آفتاب نیوز هم که طرفدار هاشمی و حسن روحانی و تیم اونهاست.

بنابر این حتی اگه اشتباهی هم از این افراد سر بزنه ، پیش فرض های سایت های حامیشون اجازه نقد و نیش رو بهشون نمی ده که هیچ ، گاهی وقتا باید ماجرا رو توجیه هم بکنن .

اما توی عصر ایران هر وقت ، مثبتی از هرکدام شون دیدیم ، گفتیم و منفی هاشون رو هم به همین شکل .

اما ملاک خوب و بد بودن کارها و حرف هایی که می بینیم و می شنویم هم خرده فرمایشات راست و چپ و ... نیست ، بلکه تصمیم گرفته ایم از "عقل" خودمان استفاده کنیم و اگر هم اشتباه کردیم ، دیگر دل و دماغمان نمی سوزد که چوب اشتباهات دیگران را می خوریم .

البته این کلاسی که از اول این نوشته دارم برای عصرایران می ذارم ، به این معنی نیست که ما خیلی هم مستقل و آزادانه قلم می زنیم و گرد و خاک به پا می کنیم . بالاخره روزنامه نگاری توی جهان سوم و ایران هستش و هزار چشمی که بدبینانه دارن ما رو می پان و دنبال بهانه هستن ؛ منظورم رو که می گیرین ؟!

با این حال خداییش تلاش کرده ایم " در حد توان خودمون " به کارمون و به مخاطبمون احترام بذاریم تا وقتی در خلوت توی آینه به خودمون نگاه می کنیم ، از خودمون چندشمون نیاد و مورمور مون نشه!

شما هم دعا کنین که در ادامه راه کم نیاریم.

فعلاً خداحافظتون
مخلص همگی
جعفر محمدی - سردبیر

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته   

سلام به همه همراهان خوب سایت عصرایران

خیلی چیزا رو نمی شه توی سایت آورد ، مثل بعضی حاشیه ها که در حد خبرهای سایتی نیستن ولی در عین حال جالبن یا مثل بعضی نظرات شخصی ، خاطرات یا حتی دل نوشته ها و البته مثل پشت پرده هایی که توی سایت رفتن شون همان و ... !

بالاخره روزنامه نگاری ایرانی است و هزار گفته و هزاران هزار نگفته که شاید "وبلاگ" گزینه مناسبی باشه برای گفتن بخشی از آن هزاران هزار.

راستش رو بخواین ، روزنامه نگارای ایرانی ، بیشتر از آن چه منتشر می کنن ، خبرهای منتشر نشده دارن و این خیلی بد و نا امید کننده است و اگه روزی این نسبت معکوس بشه ، اون وقت می شه گفت که رسانه های ما و البته جامعه و حاکمان ما ، به جایی که باید ، رسیدن.

خلاصه ، سرتون رو درد نیارم، برو بچه های عصرایران رو از این به بعد می تونین تو این پاتوق ببینین ، البته نه به رسمیت و اتو کشیدگی سایت ، بلکه خیلی خودمونی و صمیمی .

باور کنین خودمون هم گاهی خسته می شیم از بس که مجبوریم توی چاردیواری از پیش ساخته ای که پر است از محدودیت و خط های قرمز و بنفش و زرد و صورتی و ... نفس بکشیم ؛ خدا پدر و مادر مخترع وبلاگ رو بیامرزه !

راستی ، قالب وبلاگ موقتیه ، اگه کسی قالب مناسبی سراغ داره ، بفرسته که خیلی دعاش می کنیم.

عزت زیاد

جعفر محمدی - سردبیر

     |   نویسنده : عصرایرانی ها   |   گروه عمومی   |   لینک به نوشته